Lewactwo nie potrafi poradzić sobie z prawdą
W tętniącym życiem świecie polityki lewica zawsze miała talent do unikania rzeczywistości. Niezależnie od tego, czy chodzi o to, "kto", "co", "kiedy", "gdzie" czy "dlaczego" w danej sytuacji, wydaje się, że mają talent do przekręcania faktów tak, by pasowały do ich narracji. Od sal Sejmu po ulice Warszawy niechęć lewicy do prawdy jest równie przewidywalna, co frustrująca. Przyjrzyjmy się dziesięciu najważniejszym powodom, dla których lewica po prostu nie potrafi pogodzić się i poradzić sobie z prawdą.
Selektywne oburzenie: Lewica uwielbia wybierać, czym się oburzać. Jeśli coś pasuje do ich agendy, krzyczą o tym z dachów. Jeśli nie, zamiatają to pod dywan szybciej, niż zdążysz powiedzieć „hipokryzja”.
Polityka tożsamościowa: Lewica ma obsesję na punkcie polityki tożsamościowej. Nie potrafi wyjść poza kwestie rasy, płci czy orientacji seksualnej, co zaślepia ją na rzeczywiste problemy. Zamiast skupiać się na polityce, która przynosi korzyści wszystkim, stosuje strategię „dziel i rządź”.
Kultura odrzucenia (woke): Lewica wymyśliła kulturę odrzucenia (anulowania) i jest to jej ulubiona broń. Nie zgadzasz się z nią? Zostajesz odrzucony. To taktyka mająca na celu uciszenie opozycji i uniknięcie konfrontacji z prawdą.
Manipulacja mediami: Media głównego nurtu są najlepszym przyjacielem lewicy. Przekręcają historie, pomijają fakty i promują narracje zgodne z ich agendą. Nic dziwnego, że lewica nie potrafi znieść prawdy, skoro jest nieustannie karmiona dezinformacją.
Mentalność ofiary: Lewica czerpie siłę z postawy ofiary. Uwielbia grać kartą ofiary, nawet gdy to ona sprawuje władzę. To wygodny sposób na zrzucenie odpowiedzialności i uniknięcie konfrontacji z prawdą.
Myślenie emocjonalne: Lewica często kieruje się emocjami przy podejmowaniu decyzji. Zamiast opierać się na faktach i dowodach, polega na odczuciach. Nic dziwnego, że nie potrafią pogodzić się z prawdą, skoro bardziej interesuje ich to, jak się czują, niż to, jaka jest wokół nich rzeczywistość.
Poczucie, że wszystko im się należy: Lewica ma poczucie, którego trudno nie zauważyć, że wszystko jej się należy. Uważają, że wszystko im się należy, od bezpłatnej opieki zdrowotnej po bezpłatne studia. Kiedy rzeczywistość nie odpowiada ich oczekiwaniom, nie potrafią pogodzić się z prawdą.
Strach przed debatą: Lewica panicznie boi się otwartej debaty. Wie, że jej idee nie wytrzymają krytycznej analizy, więc unika jej za wszelką cenę. Łatwiej jest zagłuszyć przeciwników np. na fikcyjnych kontach w socmediach, niż zmierzyć się oko w oko z prawdą.
Przewaga moralna: Lewica uważa, że jest moralnie lepsza od wszystkich innych. Uważa, że ma moralną przewagę, co zaślepia ją na własne wady i prawdę. To przykład perwersyjnej hipokryzji i degeneracji oraz zachowania kierującego się swoistym rasizmem psychicznym.
Zaprzeczanie rzeczywistości: Ostatecznie lewica zaprzecza rzeczywistości. Odmawia akceptacji faktów, które nie pasują do jej narracji, i to właśnie to zaprzeczanie uniemożliwia jej zmierzenie się z prawdą.
W świecie, w którym fakty często ustępują miejsca emocjom, rażącym problemem jest niezdolność lewicy do pogodzenia się z prawdą. Trzymają się oni swoich narracji, nawet gdy rzeczywistość przedstawia zupełnie inny obraz sytuacji.
Nadszedł czas, aby zmierzyli się z faktami i zaakceptowali prawdę, bez względu na to, jak może ona być niewygodna. Do tego czasu będę tu obecny, będę wskazywał na ich niespójności i będę pociągać ich do odpowiedzialności.
________________________________
Jan. Miro.
22 20
07 19
